حسن ابراهيم حسن ( مترجم : ابوالقاسم پاينده )

207

تاريخ الإسلام ( تاريخ سياسى اسلام ) ( فارسى )

مَنًّا بَعْدُ وَ إِمَّا فِداءً حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزارَها . « 1 » يعنى وقتى با آنها كه كافرند روبرو شديد گردنهاشان را بزنيد وقتى بسيارى از آنها را بكشتيد باقىمانده را بگيريد تا جنگ بپايان رسد و پس از آن يا بمنت آزاد كنيد يا فديه بگيريد . به شهادت تاريخ هيچيك از بزرگان اسلام بكشتن اسيران جنگ فرمان نداده‌اند جز در موردى كه وجود اسيرى براى مسلمانان خطرناك بوده چنان كه پيغمبر پس از جنگ بدر فرمان داد تا نضر بن حارث را كه محمد و مسلمانان را سخت آزار كرده بود بكشتند . اسلام دين برابريست اكنون به‌بينيم اسلام با اسيرانى كه عنوان بندگى پيدا ميكردند چگونه رفتار ميكرد . اسلام دين مساواتست و اقوام و نژادهاى مختلف را با هم تفاوت نكرده و سفيد و سياه و شهرنشين و صحرانشين و حاكم و محكوم و زن و مرد را با هم برابر گرفته يهودان و مسيحيان را نيز در صورتى كه با مسلمانان به صلح باشند در رديف پيروان اسلام آورده است . مسلمانان هنگاميكه در مسجد نماز جماعت ميكنند يا در اطراف كعبه مراسم طواف را بجا مىآرند ، با هم يكسانند و هيچكس بر ديگرى امتياز ندارد و اين عجب نيست زيرا خداوند مؤمنان را برادر همديگر قرار داده و تفاوتى ميان آنها نيست مگر تفاوتى كه در پيروى حق دارند . پيغمبر در خطبهء معروف خود كه در سفر حج وداع در عرفات ياد كرد چنين گفت : " اى گروه مردم مؤمنان برادرانند خداى شما يكى است و پدرتان يكى است . همه شما زادهء آدميد و آدم از خاكست گرامىترين شما بنزد خدا كسى است كه پرهيزكارتر است ، عرب بر غير عرب جز بوسيلهء پرهيزكارى امتياز ندارد . " در روايت ابن عباس هست كه يكى از بندگان آزاد شده ، از طايفه بنى بياضه زن

--> ( 1 ) - سوره محمد آيه 4